olaf1965 April 17th, 2009
Death of a Marketeer
De keukendeur ging open. Een van mijn kinderen moest de poort hebben geopend, want ik had de bel niet gehoord. Hij grapte in de gang nog wat met m’n dochter, voordat hij binnenstapte. Ik zag dat hij zich helemaal niet grappig voelde, toen hij in de stoel voor me zakte.
Hij stamelde gelijk van wal en ik had het gevoel in een toneelscene terecht te zijn gekomen waarvan men mij vergeten had de titel te vertellen.
“I realized what a ridiculous lie my whole life has been.”
- Arthur Miller, Death of a Salesman.
Gewoon één grote grap, mijn hele vak is gewoon niets meer man, ging hij door. Ik grapte dat marketing toch nooit een echt vak was geweest. Ik bedoel, ik heb de marketingliteratuurprijs kunnen winnen. Ik, die kunstacademie heeft gedaan, hoe serieus kan het vak dan zijn?
Nee man, marketing was nou juist de plek waar creatie en wetenschap samen kwamen. Advertising is ook een deel van het huis dat we marketing noemen, dus het was juist mooi dat dat kon. Maar nu kan dat niet meer, het huis blijkt een luchtkasteel.
Het was het mooiste vak wat er was, juist daarom. Marketing was een functie binnen organisaties en ook nog een verzameling van processen voor het creëren, communiceren en leveren van waarde voor klanten. Je deed het allemaal voor klanten, klanten en voor het beheersen van de klanten op manieren die gunstig waren voor de organisatie en dus ook de aandeelhouders, de stakeholders, je zat overal midden in.
Ik dacht dat je gezegd had dat het… wat was het ook es weer, oorlog tussen klanten was?
Voor het eerst een lachje, een kort lachje…
Nee. Serieus, als marketeer was je een netwerk-integrator, je moest goed zijn in onderzoek, voorspelling, prijszetting, distributie, communicatie, promotie… Je moest gewoon alles kunnen en nu kunnen ze het zelf…
Terwijl ik opstond en koffie ging zetten, dreutelde hij door. Ik begon me af te vragen wat er gebeurd was en wist intussen in welk toneelstuk ik terecht was gekomen.
And when I saw that, I realized that selling was the greatest career a man could want. ‘Cause what could be more satisfying than to be able to go, at the age of eighty-four, into twenty or thirty different cities, and pick up a phone, and be remembered and loved and helped by so many different people?
- Arthur Miller, Death of a Salesman.
Prachtige merken, geweldige introductiecampagnes, die yoghurt, dat medicijn en die kapitein, blije klanten, goede omzetcijfers, marketeer of the year it is, nog maar zo kort geleden allemaal en nu… en nu…
Werd het ook niet allemaal een beetje een grote kermis? Er zijn weinig functies met zoveel onnodige termen als marketing toch? We hebben er vorige week nog om gelachen. Marketing scrabble: internetmarketing, eventmarketing, livemarketing, emailmarketing, youthmarketing, kidsmarketing, ouderenmarketing, marketingmanagment, marketingresearch, marketingstrategy, marketingmix, relatiemarketing, marketingtechnieken, marketingprofessionals.
Je hebt een product en een klant en daar tussen zit marketing, that’s it weet je nog? De rest is humbug en ja, ze prikken er door heen, dat zeg ik toch al jaren…
Maar dat waren de kids man. Dat is niet serieuze marketing, das voor de groentjes, de kleintjes. Omdat ze ook wat moeten doen, studentjes die net van de UV komen, ze moeten toch wat doen en ze kunnen niet allemaal het jaarlijkse event doen?
Nou nou nou vorige week zei je nog dat een event de kortste en wat was het ook es weer, de sterkste link is tussen zender en ontvanger en dat de boodschap zonder omwegen en via verschillende zintuigen bij de doelgroep komt of zo en… oh ja, dat de impact vele malen groter is dan bij andere communicatievormen bladiebla… probeerde ik de lucht wat te klaren. Suiker?
Ja, nee, ik bedoel, alleen melk, hou toch op, dat is toch allemaal onzin, man. Alles is nu allemaal onzin. Niemand gelooft al die onzin meer, het is allemaal voorbij, ze willen de waarheid…
Dat is toch mooi, toch prachtig? Geen reasons to believe maar reasons to be en dat je werkelijk je vak echt mag gaan doen? Je deed het toch allemaal voor klanten, het leveren van waarde toch?
Ik kon het niet meer aanzien. Tegenover me zat een volwassen man van in de veertig met twee hartstikke leuke kinderen, een schat van een vrouw en een prachtige vriendin, wat wil hij nou nog meer.
“I’ve got to get some seeds. I’ve got to get some seeds, right away. Nothing’s planted. I don’t have a thing in the ground.”
- Arthur Miller, Death of a Salesman
Wat moet ik nu, man. Ik heb niets meer, ik ben gewoon alles kwijt…
Begon hij nou te huilen? Ja, hij begon te huilen… Sorry, ik wist niet… ik bedoel… en de kinderen?
De kinderen? Even leek hij uit zijn depressieve stemming te komen. De kinderen? Nee joh, ben je gek. Met Alice en de kids is alles goed. Nee mijn baan, m’n bestaan, m’n houvast, m’n reisjes, m’n meisjes, m’n alles….
Iets sterkers voor bij de koffie? Je baan? Man, dan ga je toch iets anders doen…
Wat moet ik nou, Jeroen? Ik kan niks. Kan ik niet bij jou werken?
Hier een dubbele.
He’s a man way out there in the blue, riding on a smile and a shoeshine … A salesman is got to dream, boy.
- Arthur Miller, Death of a Salesman
Het is laat geworden en voor de zekerheid heb ik maar een taxi besteld….
“I’m gonna show you and everybody else that Willy Loman did not die in vain. He had a good dream.”
- Arthur Miller, Death of a Salesman
Jeroen Boschma
Auteur van Generatie Einstein winnaar Marketing literatuurprijs 2006;